Over ons

Het ontstaan van de pin

In 2010 kreeg ik van mijn ‘bonusmoeder’ te horen dat mijn vader nu toch wel echt vergeetachtig begon te worden. Niet veel later werd er bij hem vasculaire dementie vastgesteld een vorm van dementie die met de vaten te maken heeft.

Mijn vader had het geluk dat zijn vrouw hem jaren liefdevol heeft kunnen begeleiden en verzorgen in zijn eigen huis. Op vijf weken en 5 dagen na heeft hij in zijn vertrouwde omgeving kunnen wonen. Hij is in 2014 overleden.

Diagnose Alzheimer

In 2012 kreeg ook mijn moeder de diagnose Alzheimer. Dat was wel even slikken. Twee ouders met deze ziekte.

Helaas woonde mijn moeder alleen en was het voor haar op den duur niet veilig meer om zelfstandig te blijven wonen en verhuisde zij na vier jaar mantelzorg aan huis naar een verzorgingshuis in de omgeving waar zij al woonde. 

Mijn ouders zijn al sinds mijn veertiende gescheiden dus ik ben in die periode van hun ziek zijn mijn bezoekjes aan mijn ouders nog meer gaan verdelen.

Als ik met een van mijn ouders op pad ging dan nam ik ze mee naar plekken waar ze graag kwamen zoals het bos of het strand of gewoon zomaar even winkelen of een broodje eten bij hun favoriete broodjes zaak. Soms was het een vreemd gezicht als mijn vader op een drafje achter mij aan hobbelde of in de winkel onhandig naar zijn pincode zocht. En ook op stap gaan met mijn moeder bracht de nodige vreemde situaties met zich mee. In het begin stadium is het ook lastig te zien voor anderen. Vooral als je ouders er nog zo hip en jong uit zien zoals mijn ouders.

Uitleg met handgebaren

Soms probeerde ik met handgebaren uit te leggen dat ze vergeetachtig zijn. Wat zou het toch handig zijn als ik iets zou kunnen tonen of dragen dat mensen kunnen zien dat ik een ouder met dementie begeleid, bedacht ik me dikwijls.

Om mij heen, kreeg ik nog veel vaker deze wens te horen. Is er niet iets om op een niet te opvallende manier en met respect aandacht te vragen voor mensen die leiden aan deze ziekte?

Zonder het te hoeven benoemen, gelijktijdig begrip te kweken en liefde voor de pure binnenkant van de persoon te genereren. Hierdoor kunnen meer mensen liefdevol mee grappen of met zachtheid en geduld even op hun beurt wachten in de rij.

Vanuit ons hart 

En zo ontstond de harten pin. Mijn droom iets te doen voor het kweken van begrip rondom de ziekte dementie is uitgekomen.

Koop jij deze pin dan draag je tevens bij aan het onderzoek naar dementie want een deel van de opbrengst draagt Hart voor Alzheimer af aan Alzheimer Nederland.

Het logo is ontworpen vanuit het originele logo van mijn bedrijf Zichtbaar Ondernemen. Dit logo is ontworpen door onze zoon Jerry. Vormgever Joan van der Kroef heeft het logo vervolgens verder ontwikkeld tot het huidige logo van Hart voor Alzheimer. De naam hartvooralzheimer.nl is bedacht door onze dochter Maike. Fotograaf producten Emely Eenhuis en omslagfoto door Vera Klandermans.

Dankbaar ben ik voor alle support van mijn lieve man en kinderen deze harten pin op de markt te brengen zodat we straks met meer onderzoekers en grotere budgetten deze ziekte kunnen bevechten. Want dementie is geen ouderdomsziekte! Het wordt volksziekte nummer 1. Het kan jou ook overkomen. Laten we er samen wat aan doen!